Ognjen Savić: Klaustrofobija

Klaustrofobija Ognjena Savića introspektivan je roman o ličnoj slobodi, psihičkoj izdržljivosti i potrebi za pripadanjem u savremenom crnogorskom i postjugoslovenskom društvu. Naslovna klaustrofobija ne ostaje samo strah od zatvorenog prostora. Ona postepeno prerasta u osjećaj egzistencijalne skučenosti, u posljedicu nerazriješene traume i nemogućnosti pojedinca da pronađe sigurno mjesto u svijetu čiji su oslonci postali nestabilni. Spoljašnji prostori pritom odražavaju unutrašnja stanja likova, pa se granica između stvarne i psihičke zarobljenosti sve više gubi. Fragmentarna struktura romana prati rasutost iskustva i postepeno približavanje psihičkom slomu. Lična tjeskoba istovremeno dobija šire društveno značenje: osjećaj da se zidovi približavaju nije samo iskustvo pojedinca već i slika kolektivnog zagušenja, nesigurnosti i straha od budućnosti. Klaustrofobija se može čitati kao psihološki, ali i kao savremeni društveni roman. Namijenjena je čitaocima koji vole slojevitu prozu, unutrašnje konflikte, precizan jezik i književnost koja postavlja pitanja bez nuđenja jednostavnih odgovora.