Hana Rastoder: Plava Una

„U Plavoj Uni se intimno, lično i porodično iskustvo ukršta sa onim što dolazi iz kolektivnog pamćenja i tradicije, kao i svakodnevice i jezika koji nas oblikuju. Pritom, tijelo nije tek jedna od tema, nego mjesto saznavanja, porodica nije samo porijeklo, već prvo uporište pripadanja, ali i gubitka, a ljubav je daleko od sentimentalnog dekora, to je sila koja istovremeno rađa, spašava i razara. Ono što se inače čini udaljenim – dječje sjećanje, erotski govor, porodična istorija, humor, psovka ili molitva – u ovoj poemi postoji u istom pjesničkom tkivu. Zato je njen izraz uvjerljiv: ostaje vjeran složenosti ljudskog bića i života, prihvatajući da se nježnost i grubost, ironija i bol, svakodnevno i mitsko neprestano dodiruju.“ (Valentina Knežević)